Święty Flannan, zwany również Flannánem mac Toirrdelbaig, urodził się w VII wieku jako syn irlandzkiego wodza Toirdhealbhacha z plemienia Dál gCais. Wstąpił do klasztoru Mo Lua w Killaloe, gdzie prawdopodobnie został później opatem. Znany był przede wszystkim jako wybitny kaznodzieja. Podczas pielgrzymki do Rzymu papież Jan IV konsekrował go na pierwszego biskupa Killaloe, którego został patronem. Prowadził działalność misyjną również na Hebrydach, gdzie w późniejszych latach osiadł jako pustelnik na wyspie Eilan Mòr, największej z archipelagu, który później nazwano jego imieniem – Wyspami Flannana. Na wyspie zachowały się ruiny niewielkiej kamiennej kaplicy przez niego zbudowanej. Mimo niebezpieczeństw związanych z żeglugą, miejscowi rybacy i marynarze mieli zwyczaj modlitwy do świętego Flannana przed przeprawą w te rejony aż do połowy XX wieku. Jego kult jako świętego został oficjalnie uznany przez papieża Leona XIII w 1902 roku.