Ewagriusz urodził się około 345 roku w Ibora w Pontos (dzisiejsza Turcja). Pochodził z chrześcijańskiej rodziny i rozpoczął karierę kościelną jako lektor u Bazylego Wielkiego. Następnie, za sprawą jego brata, Grzegorza z Nyssy, został wyświęcony na diakona. W Konstantynopolu zetknął się z pokusami życia świeckiego, co skłoniło go do opuszczenia miasta. Sen proroczy oraz choroba, którą wówczas przeszedł, stały się dla niego znakiem do podjęcia decyzji o wyjeździe do Jerozolimy. Tam przebywał u Melanii Starszej, lecz wkrótce przeniósł się do Egiptu, gdzie osiadł w pustelniach Nitrii i Kellii. Spędził tam resztę życia, oddając się ascezie i pracy pisarskiej. Był uczniem takich postaci jak Bazyli Wielki, Grzegorz z Nazjanzu i Makary Egipski, a także nauczycielem Jana Kasjana i Palladiusza z Galacji. Znany jest jako propagator hesychazmu, praktyki modlitwy charakterystycznej dla monastycyzmu wschodniego, która przetrwała m.in. na Górze Athos.