Euzebiusz, biskup Rzymu, objął urząd w kwietniu 309 roku i sprawował go przez około cztery miesiące, do sierpnia tego samego roku. Jego pontyfikat przypadł na okres poprzedzający ogłoszenie pierwszych edyktów tolerancyjnych wobec chrześcijan. Głównym problemem, z którym musiał się zmierzyć, była kwestia ponownego przyjęcia do wspólnoty wiernych, którzy podczas prześladowań Dioklecjana wyrzekli się wiary (tzw. lapsi). Euzebiusz opowiadał się za ich łagodnym potraktowaniem, co wywołało poważne spory wewnątrz wspólnoty chrześcijańskiej. Przeciwnicy jego stanowiska, kierowani przez Heryliusza, doprowadzili do wygnania Euzebiusza na Sycylię przez cesarza Majencjusza. Tam zmarł wkrótce po wygnaniu, w 309 lub 310 roku. W tradycji katolickiej jest uznawany za świętego, a jego wspomnienie obchodzone jest 26 września.