Eulogiusz Aleksandryjski, pochodzący z Syrii, przyjął święcenia kapłańskie w Antiochii, a sakrę biskupią otrzymał w Konstantynopolu. W 581 roku został patriarchą Aleksandrii, piastując ten urząd aż do swojej śmierci w 607 lub 608 roku. Był bliskim współpracownikiem i przyjacielem papieża Grzegorza I Wielkiego, z którym prowadził korespondencję. Znany jest przede wszystkim jako autor licznych pism teologicznych, w których przeciwstawiał się herezjom monofizytyzmu i nestorianizmu. Z jego dorobku zachowało się jednak niewiele dzieł do czasów współczesnych. W Kościele katolickim jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 13 września, natomiast Cerkiew prawosławna wspomina go 26 lutego.