Eulalia z Méridy urodziła się około 292 roku w Augusta Emerita (dzisiejsza Mérida w Hiszpanii). Według tradycji poniosła śmierć męczeńską 10 grudnia 304 roku w tym samym mieście podczas prześladowań chrześcijan za panowania Dioklecjana. Niektórzy historycy wiążą jej śmierć z okresem rządów cesarza Trajana Decjusza (249–251). Według legendy została skazana na spalenie żywcem, jednak gdy to nie zabiło jej, ścięto jej głowę. Według zachowanych przekazów, w tym hymnu Prudencjusza Peristephanon, Eulalia miała publicznie potępić pogańskie bóstwa i samego cesarza, uznając ich za nic niewarte, gdyż są dziełem rąk ludzkich. Jej kult szybko się rozpowszechnił, a Mérida stała się ważnym ośrodkiem pielgrzymkowym w średniowiecznej Europie. Eulalia była czczona jako patronka wojsk chrześcijańskich podczas Reconquisty oraz jako patronka Hiszpanii do czasu ogłoszenia św. Jakuba Apostoła patronem kraju. Obecnie jest uznawana za wieczystą burmistrzynię Méridy oraz patronkę archidiecezji Oviedo, gdzie znajdują się jej relikwie. Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 10 grudnia w Kościele katolickim, a także 22 sierpnia w Kościele prawosławnym.