Epifaniusz z Salaminy urodził się około 310–320 roku w Besanduk koło Eleutheropolis w Judei. Pełnił funkcję biskupa Salaminy (zwanej także Konstantią) na Cyprze pod koniec IV wieku. Był uznawany za świętego przez Kościół katolicki, prawosławny oraz niektóre wspólnoty prezbiteriańskie. Zyskał reputację zdecydowanego obrońcy ortodoksji chrześcijańskiej, zwłaszcza wobec nauk ariańskich. Jego najbardziej znane dzieło, Panarion, stanowi kompendium osiemdziesięciu herezji, obejmujące także religie pogańskie i systemy filozoficzne. Epifaniusz sprzeciwiał się niektórym ówczesnym praktykom używania obrazów w Kościele, co stało się przedmiotem późniejszych kontrowersji dotyczących autorstwa cytatów przypisywanych mu przez ikonoklastów. Zmarł 12 maja 403 roku.