Emilian Kowcz urodził się 20 sierpnia 1884 roku w Kosmaczu. Był duchownym greckokatolickim, proboszczem w Przemyślanach koło Lwowa. W latach 1919–1921 pełnił funkcję kapelana Armii Halickiej, angażując się w walkę o niepodległość Ukrainy. W okresie międzywojennym oraz podczas II wojny światowej działał na rzecz pokojowego współistnienia Polaków, Ukraińców i Żydów. Po wybuchu wojny udzielał schronienia i pomocy prześladowanym, w tym udzielał chrztu Żydom. W 1942 roku został aresztowany przez Niemców i trafił do obozu koncentracyjnego na Majdanku, gdzie prowadził działalność duszpasterską wśród więźniów, zyskując przydomek „proboszcza Majdanka”. Zmarł 25 marca 1944 roku w obozie.