Emilia z Cezarei urodziła się pod koniec III lub na początku IV wieku w okresie, gdy chrześcijaństwo zyskiwało na znaczeniu, stanowiąc wyzwanie dla pogańskiego cesarstwa rzymskiego. Była żoną Bazylego Starszego i matką dziewięciorga lub dziesięciorga dzieci, wśród których byli m.in. Bazyli Wielki, Makryna Młodsza, Piotr z Sebasty, Grzegorz z Nyssy oraz Naukracjusz. Wraz z mężem prowadziła życie oddane chrześcijaństwu, a po jego śmierci zamieszkała z najstarszą córką, Makryną Młodszą, która wywarła na nią głęboki wpływ. Emilia, podobnie jak jej matka chrzestna Makryna Starsza oraz córka Makryna Młodsza, jest czczona jako święta zarówno w Kościele katolickim, jak i prawosławnym. Zmarła 30 maja 375 roku. Jej córka Teosebia, diakonisa, jest uznawana za świętą w Kościele prawosławnym, a w Kościele katolickim jedynie za błogosławioną.