Święty Eligiusz urodził się w 588 roku. Był bliskim współpracownikiem króla Franków Dagoberta I, pełniąc funkcję ministra finansów oraz nadzorując mennicę królewską. Pomimo wysokiego stanowiska w państwie, zachował prostotę życia i hojność wobec potrzebujących. Zasłynął jako zdolny złotnik i rzemieślnik, a także fundator kościołów i klasztorów. W 641 roku został biskupem Noyon, gdzie kontynuował działalność duszpasterską i charytatywną. Zmarł 1 grudnia 660 roku. Jego kult szybko się rozprzestrzenił, a Kościół katolicki wspomina go 1 grudnia.