Eliasz I był biskupem i patriarchą Jerozolimy od 494 roku. Urodził się jako Arab i otrzymał wykształcenie w klasztorze w Egipcie. W 512 roku uczestniczył w Synodzie w Sydonie, gdzie wraz z patriarchą Antiochii Flawianem II bronił dyofizyckiego nauczania Soboru Chalcedońskiego. Za swoją postawę został w 516 roku pozbawiony urzędu przez cesarza bizantyjskiego Anastazego I. Zmarł około 518 roku. Wspominany jest 4 lipca w Martyrologium Rzymskim oraz 20 lipca w Kościołach prawosławnych.