Święty Egbert, zwany także Egbertem z Rath Melsigi, urodził się około 639 roku w Nortumbrii. Po studiach na wyspie Lindisfarne oraz w Rath Melsigi poświęcił swoje życie podróżom między klasztorami północnej Brytanii i okolic Morza Irlandzkiego. Był kluczową postacią w ustanowieniu misji Wihtberhta do Fryzji, przyczyniając się do rozwoju chrześcijaństwa w Europie. Jego działalność była opisywana przez Bede Czcigodnego w „Historyi kościelnej ludu angielskiego”. Choć nie opuszczał Wysp Brytyjskich, odegrał istotną rolę w inspirowaniu misji chrystianizacyjnych na kontynencie. Zmarł 24 kwietnia 729 roku na wyspie Iona, gdzie został pochowany. Jego kult jako świętego utrwalił się w tradycji kościelnej, a wspomnienie obchodzone jest w dniu jego śmierci.