Efrem Syryjczyk, zwany również Efremem z Edessy lub Afremem z Nisibis, urodził się około 306 roku w Nisibis (dzisiejsze Nusaybin). Pełnił funkcję diakona i działał jako teolog oraz pisarz, tworząc głównie w języku syryjskim. W 363 roku, po zajęciu Nisibis przez Persów, przeniósł się do Edessy, gdzie kontynuował swoją działalność. Był założycielem Szkoły w Nisibis, która stała się ważnym ośrodkiem nauki dla Kościoła Wschodu. Jego dzieła obejmowały hymny, poezję, kazania oraz komentarze biblijne, skierowane do wiernych w trudnych czasach. Zmarł 9 czerwca 373 roku w Edessie. Jest czczony jako święty w tradycyjnych Kościołach chrześcijańskich, w tym w Kościele katolickim, prawosławnym i syryjskim. W 1920 roku został ogłoszony Doktorem Kościoła przez papieża Benedykta XV.