Edwin, zwany również Eadwine, urodził się około 586 roku jako syn Ælle, pierwszego znanego króla Deiry. Miał co najmniej dwoje rodzeństwa, w tym siostrę Achę, która była żoną Æthelfritha, króla Bernicji. W wyniku podboju Deiry przez Æthelfritha, Edwin został zmuszony do wygnania. Schronienie znalazł na dworze Rædwalda, króla Anglii Wschodniej, który w 616 roku pokonał Æthelfritha, umożliwiając Edwinowi objęcie tronów Bernicji i Deiry. Po śmierci swojego protektora Rædwalda około 624 roku, Edwin stał się najpotężniejszym władcą w Brytanii. Według Bedy Czcigodnego oraz Kroniki Anglosaskiej, nosił tytuł bretwalda, czyli „władcy Brytanii”. W 627 roku przyjął chrzest pod wpływem żony, Æthelburh z Kentu, oraz misjonarza Pawła, późniejszego pierwszego biskupa Yorku. Zginął w bitwie 12 października 632 lub 633 roku i został otoczony kultem jako święty.