Edward Kaźmierski urodził się 1 października 1919 roku w Poznaniu. Był członkiem wspólnoty salezjanów, prowadził działalność w ramach ruchu oporu przeciwko niemieckiej okupacji podczas II wojny światowej. Należał do grupy „Poznańscy Pięciu”, która została aresztowana za działalność konspiracyjną i duchową. W 1942 roku został skazany na śmierć przez niemiecki sąd i stracony 24 sierpnia tego samego roku w więzieniu w Dreźnie. Jego śmierć była wynikiem represji wobec polskich patriotów i wyznawców wiary katolickiej. W 1999 roku papież Jan Paweł II beatyfikował go wraz z innymi 107 męczennikami II wojny światowej. Kościół katolicki czci go jako męczennika i świadka wiary.