Eduardo Francisco Pironio urodził się 3 grudnia 1920 roku w Nueve de Julio w Argentynie. Święcenia kapłańskie przyjął 5 grudnia 1943 roku w Bazylice Matki Bożej z Luján. Pracował jako rektor Seminarium Metropolitalnego w Villa Devoto oraz dziekan Wydziału Teologii Papieskiego Uniwersytetu Katolickiego Argentyny. W 1964 roku został biskupem pomocniczym archidiecezji La Plata i uczestniczył w trzeciej i czwartej sesji Soboru Watykańskiego II. Jako sekretarz generalny Rady Episkopatów Latynoamerykańskich (CELAM) miał znaczący wpływ na obrady II Konferencji Generalnej Episkopatu Latynoamerykańskiego w Medellín w 1968 roku, kształtującej powsotoborową twarz Kościoła w regionie. W latach 1975–1996 pełnił liczne funkcje w Kurii Rzymskiej, a w 1976 roku został kreowany kardynałem. Od 1984 do 1996 roku był przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Świeckich, przyczyniając się m.in. do powstania Światowych Dni Młodzieży. Zmarł 5 lutego 1998 roku w Watykanie. Jego proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 2006 roku, a w 2022 roku ogłoszono go Czcigodnym Sługą Bożym. Beatyfikacja odbyła się 16 grudnia 2023 roku.