Dyzma, znany również jako Dysmas, Dimas lub w tradycji zachodniej Dumachus, był jednym z dwóch łotrów ukrzyżowanych razem z Jezusem Chrystusem. Według Ewangelii Łukasza (Łk 23,39–43) w ostatnich chwilach życia Dyzma wyraził skruchę i poprosił Jezusa, by wspomniał o nim w swoim królestwie. W odpowiedzi Chrystus obiecał mu, że jeszcze tego samego dnia będą razem w raju. Jego imię pojawia się po raz pierwszy w apokryficznym Ewangelii Nikodema, podczas gdy Ewangelie kanoniczne nie wymieniają go z imienia. Imię Dyzma może pochodzić od greckiego słowa dysmē („zachód słońca” lub „koniec życia”), co nawiązuje do momentu jego śmierci. W tradycji chrześcijańskiej Dyzma jest uważany za patrona skruszonych grzeszników, więźniów, złodziei oraz różnych grup zawodowych, takich jak woźnice, antykwariusze i konserwatorzy obrazów. W Kościele katolickim jego wspomnienie obchodzone jest 12 października, natomiast w tradycji wschodniej – 25 marca, w związku z dawnym przekonaniem, że ukrzyżowanie Jezusa i Dyzmy miało miejsce w dniu Zwiastowania Pańskiego. Kościoły prawosławne wspominają go również 12 października według kalendarza juliańskiego.