Diego Oddi, urodzony jako Giuseppe Oddi 6 czerwca 1839 roku w Vallinfreda we Włoszech, wstąpił do zakonu franciszkańskiego i przyjął imię zakonne Diego. Przez większość życia pełnił funkcję brata zakonnego, zajmując się głównie żebraniem jałmużny na potrzeby wspólnoty. Działał głównie w okolicach Subiaco, prowadząc życie w skrajnym ubóstwie i oddaniu modlitwie. Zmarł 3 czerwca 1919 roku w Bellegra we Włoszech. Jego życie charakteryzowało się prostotą, pokorą i całkowitym zaufaniem w Opatrzność Bożą. Beatyfikacji dokonał papież Jan Paweł II 25 kwietnia 1999 roku, uznając jego heroiczne cnoty i przykład życia.