Diadoch z Fotyki, żyjący w V wieku, był biskupem Fotiki w starożytnym Epirze. Prawdopodobnie kierował także wspólnotą monastyczną, propagując chrześcijańską ascezę. Jego pisma, poświęcone życiu duchowemu, zyskały uznanie w tradycji prawosławnej i zostały włączone do Filokalii – zbioru tekstów ascetycznych. Święty wywarł znaczący wpływ na późniejszych teologów bizantyjskich, takich jak Maksym Wyznawca, Jan Klimak czy Symeon Nowy Teolog, a także na cały ruch hezychastów z XIV wieku. Jego nauki dotarły także na Zachód dzięki dziełu O życiu kontemplacyjnym (De vita contemplativa) Juliana Pomeriusza. Według niektórych źródeł mógł zostać uprowadzony przez Wandalów i zginąć w Kartaginie. Kościół prawosławny czci go jako świętego, a jego wspomnienie obchodzone jest 29 marca.