Dawid Lewis urodził się w 1616 roku w Abergavenny w Walii, w rodzinie protestanckiego nauczyciela Morgana Lewisa i katolickiej matki. Początkowo studiował prawo w Londynie, a następnie w 1638 roku rozpoczął naukę w Kolegium Angielskim w Rzymie, gdzie przyjął święcenia kapłańskie. Po dwóch latach wstąpił do Towarzystwa Jezusowego, kształcąc się w nowicjacie przy kościele św. Andrzeja na Kwirynale. W 1648 roku został wysłany na misję do Walii, gdzie przez 31 lat pełnił posługę w ukryciu, kierując nielegalną misją jezuitów w Cwm. Był powszechnie nazywany „Tad y Tlodion” („Ojciec Ubogich”) ze względu na swoją troskę o biednych. W 1679 roku został aresztowany przez łowcę księży Johna Arnolda, oskarżony o udział w rzekomym „spisku papieskim” i zdradę stanu. Po procesie w Monmouth został stracony przez powieszenie, poćwiartowanie i spalenie zwłok 27 sierpnia 1679 roku w Usk. W 1970 roku papież Paweł VI kanonizował go jako jednego z Czterdziestu Męczenników Anglii i Walii. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 27 sierpnia.