Daniel urodził się około 409 roku w miejscowości Maratha koło Samosaty w Syrii. W młodości został uczniem Symeona Słupnika Starszego, od którego przejął praktykę życia na kolumnie. W wieku około 47 lat, po śmierci mistrza, osiadł w Anaplus niedaleko Konstantynopola, gdzie wzniecił własną kolumnę i spędził na niej ponad 30 lat w modlitwie i kontemplacji. Pomimo początkowej niechęci, został przez cesarza Leona I przeciw swej woli wyświęcony na kapłana. Daniel odegrał znaczącą rolę w życiu religijnym i politycznym Konstantynopola, wpływając także na cesarzy. Był przeciwnikiem monofizytyzmu, broniąc nauki soboru chalcedońskiego. Zmarł 11 grudnia 493 roku i został pochowany u stóp swojej kolumny. Jego kult został zatwierdzony przez Kościoły chalcedońskie, w tym prawosławne i katolickie.