Karol Eugeniusz de Foucauld urodził się 15 września 1858 roku w Strasburgu we Francji. W wieku sześciu lat stracił oboje rodziców i został wychowany przez dziadka. W 1876 roku wstąpił do Akademii Wojskowej Saint-Cyr, a następnie do szkoły kawalerii w Saumur. Jako młody oficer prowadził rozrywkowy tryb życia, korzystając z odziedziczonego majątku. W 1880 roku został skierowany do Algierii, ale wkrótce odszedł z wojska z powodu niezdyscyplinowania. W 1882 roku podjął się nielegalnej podróży do Maroka, przebierając się za Żyda, co przyniosło mu rozgłos i złoty medal Société de Géographie. Po powrocie do Francji, w 1890 roku wstąpił do zakonu trapistów, przechodząc duchową przemianę. W 1901 roku przyjął święcenia kapłańskie i osiadł w Saharze Algierskiej, gdzie prowadził życie pustelnicze wśród ludu Tuaregów. Zginął 1 grudnia 1916 roku z rąk Senussytów podczas I wojny światowej. Jego duchowość i pisma stały się inspiracją dla wielu zgromadzeń zakonnych i ruchów duchowych.