Charbel Makhlouf, urodzony jako Jusuf Antun Makhluf, przyszedł na świat 8 maja 1828 roku w wiosce Bkaakafra w Libanie, położonej na wysokości 1600 metrów nad poziomem morza. Pochodził z historycznego serca gór maronickich, w rodzinie głęboko wierzącej. W młodości wstąpił do Zakonu Libańskiego Maronitów (Baladytów), gdzie przyjął imię zakonne Charbel. Przez całe życie wyróżniał się wyjątkową pobożnością, ascetyzmem i zdolnością do jednoczenia chrześcijan, muzułmanów oraz druzów. Zmarł 24 grudnia 1898 roku w klasztorze w Annaya, gdzie został pochowany. Po śmierci zyskał sławę cudotwórcy, a jego grób w klasztorze św. Marona stał się miejscem licznych pielgrzymek i modlitw o wstawiennictwo. Beatyfikowany został w 1965 roku, a kanonizowany przez papieża Pawła VI w 1977 roku. Jego wspomnienie obchodzone jest 24 lipca w Kościele łacińskim oraz w trzecią niedzielę lipca w Kościele maronickim. Jest uznawany za patrona Libanu.