Cezary z Nazjanzu urodził się około 330–331 roku w Arianzos niedaleko Nazjanzu. Był lekarzem i wysokim urzędnikiem państwowym, pełniąc funkcję na dworze cesarza Juliana Apostaty. Zmarł pod koniec 368 lub na początku 369 roku w Bitynii (Azja Mniejsza). Jego działalność naukowa i medyczna była wysoko ceniona w późnej starożytności. Brat świętego Grzegorza z Nazjanzu, z którym łączyła go bliska więź rodzinna i duchowa. Cezary jest uznawany za świętego zarówno przez Kościół katolicki, jak i prawosławny. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 25 lutego.