Święty Cezary urodził się około 470 roku w Chalon-sur-Saône (wówczas Gallia), w pobożnej i zamożnej rodzinie. Był biskupem Arles od około 502 roku aż do śmierci w 542 roku. Znany był z niezwykłej gorliwości w głoszeniu kazań, które miały na celu moralne kształtowanie wiernych. W swoich naukach nawiązywał do myśli Augustyna z Hippony, Juliana Pomeriusza oraz Jana Kasjana, czerpiąc z ich dorobku teologicznego i ascetycznego. Cezary kładł szczególny nacisk na konieczność częstego głoszenia Słowa Bożego przez duchownych, zarówno w kościołach, jak i poza nimi, docierając także do osób niechętnych chrześcijaństwu. Jego działalność przyczyniła się do integracji elementów ascetycznych w zachodniej tradycji chrześcijańskiej. Zmarł 27 sierpnia 542 roku w Arles, pozostawiając po sobie dziedzictwo jako jeden z najważniejszych biskupów swej epoki.