Ceolwulf urodził się około roku 700 i zmarł 15 stycznia 764 w Lindisfarne. Panował w Nortumbrii od 729 do 737 roku, z wyjątkiem krótkiego okresu w 731 lub 732, gdy został na krótko odsunięty od władzy, by następnie powrócić na tron. Ostatecznie abdykował i wstąpił do klasztoru na wyspie Lindisfarne, gdzie prowadził życie pobożne aż do śmierci. Był określany mianem „najbardziej chwalebnego króla” przez Bede, który poświęcił mu swoje główne dzieło historyczne. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 15 stycznia. Relikwie świętego znajdują się między innymi w Durham i Norham.