Botolf żył w VII wieku w Anglii, gdzie pełnił funkcję opata klasztoru w Thorney. Według tradycji był cenionym duchownym, którego działalność związana była z szerzeniem chrześcijaństwa wśród ludności anglosaskiej. Jego kult rozwijał się szczególnie w średniowieczu, głównie w Anglii i północnej Europie. Botolf uznawany jest za patrona granic terytorialnych, co wiązało się z jego rolą w ustalaniu i ochronie obszarów klasztornych. Ponadto przypisuje się mu opiekę nad handlem, podróżnymi oraz rolnictwem. Relikwie świętego były przedmiotem kultu, a ich translacja obchodzona jest 1 grudnia. Dokładne szczegóły jego życia pozostają jednak niejasne, gdyż historyczne źródła zawierają niewiele informacji o jego działalności.