Błogosławiony Berard z Carbio należał do grupy pięciu franciszkańskich mnichów, którzy podjęli misję ewangelizacyjną w Maroku. Wraz z towarzyszami: Piotrem, Ottonem, Akursjuszem i Adiutusem, prowadził działalność kaznodziejską, mimo zakazu władz lokalnych. Dwukrotnie zostali wydaleni z królestwa, jednak za każdym razem powracali, by kontynuować głoszenie Ewangelii. Ich działalność spotkała się z wrogością miejscowych władz, które ostatecznie, w wyniku frustracji, skazały ich na śmierć przez ścięcie. Ich męczeństwo stało się fundamentem dla późniejszej działalności misyjnej franciszkanów. Wspominani są w Kościele katolickim 16 stycznia.