Barsabiasz żył w IV wieku i był archimandrytą w Persji, w okolicach Istachr niedaleko Persepolis. Za panowania króla Szapura II doszło do nasilonych prześladowań chrześcijan, których władca podejrzewał o sprzyjanie Bizancjum. W 337 roku Barsabiasz wraz z jedenastoma towarzyszami został ścięty z powodu wiary. Jego męczeńska śmierć stanowi świadectwo wierności chrześcijańskim wartościom w obliczu prześladowań. Wspomnienie liturgiczne świętego przypada 21 czerwca.