Baldwin z Pizy zmarł 6 października 1145 roku. Był cysterskim mnichem, a następnie arcybiskupem Pizy. Współpracował z Bernardem z Clairvaux i działał jako reformator Republiki Pizy. Za pontyfikatu papieża Innocentego II został mianowany kardynałem-prezbiterem Santa Maria in Trastevere najpóźniej w 1137 roku. W tym samym roku uczestniczył w wydarzeniach w Mezzogiorno, prawdopodobnie w orszaku cesarza Lotara II. Według Piotra Diakonata, wraz z synem Piera Leoniego, brał udział w uspokajaniu buntu w Monte Cassino. W lipcu 1137 roku uczestniczył w dyskusji dotyczącej reguły monastycznej Cassinese w obecności cesarza. Następnie został wybrany na następcę Umberto jako arcybiskup rodzinnego miasta, a konsekracji udzielił mu osobiście papież Innocenty II, przebywający wówczas w Pizie na wygnaniu. 22 kwietnia 1138 roku Innocenty II powierzył Baldwinowi legację apostolską nad portami Porto Torres, Populonia, Galtelli i Civita na Sardynii.