Święty Bakchus, pierwotnie noszący imię Dahhāt, urodził się w chrześcijańskiej rodzinie w Palestynie. Jako jedyny w rodzinie nie nawrócił się na islam i wstąpił do klasztoru św. Saby, archimandryty, gdzie przyjął chrzest i imię Bakchus. Po powrocie do Jerozolimy podjął działalność misyjną, nawracając członków swojej rodziny na chrześcijaństwo. Jeden z braci, pozostający przy islamie, doniósł na niego władzom. Za szerzenie wiary chrześcijańskiej Bakchus został ścięty w Jerozolimie 15 grudnia 786 lub 787 roku. Jego męczeńska śmierć stała się świadectwem wierności wierze chrześcijańskiej w czasach prześladowań. Wspomnienie liturgiczne świętego obchodzone jest w dniu jego śmierci.