Aureliusz z Kartaginy był biskupem Kartaginy od około 391 roku aż do swojej śmierci, która nastąpiła około 430 roku. Był przyjacielem i współpracownikiem św. Augustyna z Hippony, z którym prowadził korespondencję. W latach 392–393 objął stanowisko arcybiskupa Kartaginy oraz prymasa Afryki, zastępując Genethliusza. Za jego pontyfikatu, w 418 roku, odbyła się w Kartaginie synoda afrykańskich prowincji, która potępiła pelagianizm. Aureliusz uznawany jest za świętego przez Kościół rzymskokatolicki. Jego działalność przyczyniła się do umocnienia ortodoksji chrześcijańskiej w Afryce Północnej.