Augustyn urodził się 13 listopada 354 roku w Tagaste (dzisiejsze Souk Ahras w Algierii) w rzymskiej prowincji Numidia. Jego ojciec, Patrycjusz, był poganinem, natomiast matka, Monika, była gorliwą chrześcijanką, która później została uznana za świętą. W młodości Augustyn kształcił się w Kartaginie, gdzie studiował retorykę i filozofię, a następnie podjął pracę jako nauczyciel retoryki w Tagaste, Kartaginie, Rzymie i Mediolanie. W okresie młodzieńczym był zwolennikiem manicheizmu, a następnie zainteresował się neoplatonizmem. Jego życie uległo głębokiej przemianie po spotkaniu z biskupem Mediolanu, Ambrożym, którego nauki skłoniły go do porzucenia dotychczasowych poglądów. W 386 roku Augustyn przeszedł konwersję na chrześcijaństwo i został ochrzczony. W 391 roku przyjął święcenia kapłańskie, a w 395 roku został biskupem Hippony (dzisiejsze Annaba w Algierii), gdzie pozostał aż do śmierci. Jako biskup odegrał kluczową rolę w kształtowaniu doktryny Kościoła, zwłaszcza w sporach z manichejczykami, donatystami i pelagianami. Napisał liczne dzieła teologiczne i filozoficzne, z których najsłynniejsze to „Wyznania” oraz „O Państwie Bożym”. Zmarł 28 sierpnia 430 roku w Hipponie podczas oblężenia miasta przez Wandalów.