Augustyn z Canterbury urodził się w Rzymie około 534 roku. Był mnichem benedyktyńskim w klasztorze św. Andrzeja w Rzymie, gdzie pełnił funkcję przeora. W 595 roku papież Grzegorz I wyznaczył go na czele misji chrystianizacyjnej do Brytanii, znanej jako misja gregoriańska, mając na celu nawrócenie króla Kentu, Ethelberta, oraz jego królestwa z pogaństwa anglosaskiego na chrześcijaństwo. Misja została podjęta z inicjatywy papieża, który zainspirowany sytuacją w Brytanii, zdecydował się na wysłanie Augustyna wraz z około czterdziestoma innymi mnichami. Przed dotarciem do Kentu misjonarze rozważali rezygnację z zadania, jednak papież Grzegorz zachęcił ich do kontynuowania podróży. W 597 roku Augustyn dotarł na wyspę Thanet i udał się do głównego miasta króla Ethelberta, Canterbury. Król Kentu, który był pod wpływem swojej chrześcijańskiej żony Berty, córki króla Franków, zgodził się na przyjęcie chrztu i zezwolił misjonarzom na swobodne głoszenie nauki. Augustyn otrzymał ziemię na założenie klasztoru poza murami miasta, a następnie został konsekrowany na biskupa. W wigilię Bożego Narodzenia 597 roku ochrzcił tysiące mieszkańców Kentu podczas masowej ceremonii. W 601 roku papież Grzegorz wysłał kolejnych misjonarzy wraz z listami zachęcającymi Augustyna do dalszej pracy. Augustyn założył biskupstwa w Londynie i Rochester w 604 roku oraz prawdopodobnie przyczynił się do powstania szkół kształcących lokalne duchowieństwo. Zmarł 26 maja 604 roku (według niektórych źródeł w 605 roku) i został uznany za świętego. Jego działalność misyjna i organizacyjna przyczyniła się do ugruntowania chrześcijaństwa w Anglii oraz ustanowienia struktur Kościoła anglikańskiego.