Arystydes z Aten działał w II wieku naszej ery, a jego działalność przypada głównie na okres około 124–125 roku, kiedy to napisał Apologię w języku greckim. Do XIX wieku postać ta była znana jedynie z imienia, gdyż jej pisma uznano za zaginione. Przełom nastąpił w 1878 roku, gdy armeńscy mnisi odkryli dwa pierwsze rozdziały Apologii w wersji ormiańskiej, opublikowane następnie wraz z łacińskim tłumaczeniem. Autentyczność tekstu budziła wówczas wątpliwości wśród badaczy. Dopiero w 1889 roku brytyjski uczony J. Rendell Harris odnalazł syryjską wersję Apologii w klasztorze św. Katarzyny na Synaju, co potwierdziło autentyczność tekstu, choć wersja syryjska różniła się w kilku punktach od ormiańskiej. Obecnie nauka dysponuje również innymi fragmentami tekstu, w tym grecką parafrazą z Powieści o Barlaamie, dwoma krótkimi fragmentami na papirusach z Oksyrynchos oraz późną parafrazą gruzińską.