Artemiusz urodził się w Egipcie i służył jako dowódca wojskowy za czasów cesarza Konstantyna Wielkiego. Cesarz Konstancjusz II powierzył mu misję sprowadzenia relikwii świętych Andrzeja Apostoła, Łukasza Ewangelisty i Tymoteusza do Konstantynopola. Za wypełnienie zadania został w 360 roku mianowany zarządcą Egiptu (dux Aegypti). Rok później, po objęciu władzy przez poganina Juliana Apostatę, Artemiusz został oskarżony przez lud Aleksandrii o zniszczenie miejscowych świątyń i rozbicie bożków. Cesarz Julian skazał go wówczas na śmierć. Artemiusz został ścięty w 362 roku w Antiochii, dokąd został wezwany za rzekome niewłaściwe administrowanie prowincją. Zarzuty wobec niego wynikały z prześladowań pogan w Aleksandrii oraz udziału jego żołnierzy w zajęciu i zniszczeniu Serapejonu, co miało miejsce z inspiracji Grzegorza z Kapadocji.