Arseniusz Wielki urodził się około 354 roku w Rzymie w senatorskim rodzie. Około 383 roku został powołany przez cesarza Teodozjusza Wielkiego na nauczyciela jego synów, Arkadiusza i Honoriusza, w Konstantynopolu. Po śmierci cesarza w 395 roku opuścił dwór i udał się do Egiptu, gdzie został uczniem Jana Karzełka. Przez ponad pięćdziesiąt lat prowadził życie ascetyczne w różnych pustyniach, głównie w Pustyni Sketis. Zmarł około 450 roku w Troe niedaleko Memfis, pozostawiając po sobie dziedzictwo duchowe w postaci 44 apoftegmatów oraz dwóch przypisywanych mu pism: „Doctrina et exhoratio” i „In nomine tentorum”. Jego święto obchodzone jest 8 maja w Kościele prawosławnym i 19 lipca w Kościele katolickim.