Arkadiusz z Mauretanii żył na przełomie III i IV wieku. Według tradycji był prominentnym obywatelem Cezarei w Mauretanii Cezarejskiej (dzisiejsze Cherchell). Za odmowę oddania czci rzymskim bogom ukrył się na wsi, by ochronić rodzinę. Gdy władze rzymskie aresztowały jego krewnego w jego domu, Arkadiusz dobrowolnie się ujawnił. Przed sądem odmówił złożenia ofiary bogom, za co został skazany na okrutną śmierć. Według legendy kat odcinał mu kolejne członki, aż pozostał sam tułów z głową. Pomimo cierpienia Arkadiusz modlił się i błogosławił Pana, uznając swoje cierpienie za ofiarę złożoną Bogu. Jego męczeństwo opisał Zeno z Werony, również pochodzący z Mauretanii, co przyczyniło się do rozwoju jego kultu.