Według tradycji Antypas został biskupem Pergamonu, ordynowany przez samego apostoła Jana, za panowania cesarza Nerona lub Domicjana. W Apokalipsie św. Jana (2,13) określony jest mianem „wiernego świadka”, który poniósł śmierć męczeńską w mieście, gdzie „zamieszkał szatan”. Według różnych przekazów męczeństwo to miało miejsce za Nerona (54–68) lub Domicjana (81–96). Według legendy zginął w ogniu w spiżowym byku, używanym w pogańskich rytuałach. Jego relikwie miały wydzielać święte olejki („mannę świętych”), a sam święty jest patronem chorych na bóle zębów. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 11 kwietnia.