Antoni z Antiochii żył w czasach wczesnego chrześcijaństwa i poniósł śmierć męczeńską w 302 roku. Był kapłanem, który wraz z towarzyszami: Anastazym, Julianem, Celsusem i Marcionillą, stał się ofiarą prześladowań zapoczątkowanych przez cesarza Dioklecjana. Odrzucał rzymski styl życia, wybierając surowe, pustelnicze istnienie. Żył w całkowitej solidarności z Bogiem, praktykując celibat, żywiąc się korzeniami i roślinami, oraz odrzucając kontakty z innymi ludźmi. Jego postawa była wyrazem głębokiego oddania i ascezy.