Antoni Wielki urodził się około 251 roku w Egipcie. Według tradycji porzucił majątek i w młodym wieku rozpoczął życie ascetyczne, początkowo w pobliżu rodzinnej wioski. W późniejszym okresie osiadł w odległej okolicy pustyni wschodniej, stając się jednym z pierwszych znanych pustelników chrześcijańskich. Jego życie opisał Atanazy z Aleksandrii, co przyczyniło się do rozpowszechnienia idei monastycyzmu, zwłaszcza w Europie Zachodniej. Antoni znany jest z licznych opowieści o pokusach, które miał przezwyciężyć podczas życia na pustyni, co uczyniło go wzorem dla późniejszych mnichów. Zmarł 17 stycznia 356 roku, mając około 105 lat. Jego wspomnienie obchodzone jest 17 stycznia w Kościołach katolickim i prawosławnym, natomiast w Kościele koptyjskim – 22 dnia miesiąca Tobi.