Antoni Pieczerski urodził się około 963 lub 983 roku w Lubeczy koło Czernihowa. Według przekazów, w młodości wstąpił do klasztoru w Esphigmenou na górze Athos, gdzie przyjął habit mniszy. Po powrocie na Ruś osiadł w jaskiniach kijowskich, stając się jednym z pierwszych pustelników na tym terenie. Założył wspólnotę monastyczną, która dała początek Ławrze Peczerskiej, głównemu ośrodkowi duchowemu i kulturalnemu Rusi Kijowskiej. Antoni był znany ze swej surowej ascezy i duchowego przewodnictwa. Jego życie opisane zostało w kronice Powieść minionych lat oraz w Żywocie św. Teodozjusza Pieczerskiego. Zmarł 10 lipca lub 27 maja 1073 roku w Kijowie, pozostając wzorem dla kolejnych pokoleń mnichów.