Antoni Lucci urodził się 2 sierpnia 1681 roku w miejscowości Agnone del Sannio we Włoszech. W młodości kształcił się najpierw w rodzinnej miejscowości, a następnie w Neapolu i Asyżu. Wstąpił do zakonu franciszkanów konwentualnych, gdzie poznał późniejszego świętego Franciszka Antoniego Fasaniego. Pełnił funkcję profesora i prefekta studiów w Agnone, a następnie został prowincjałem zakonu. Był także rektorem kolegium św. Bonawentury w Rzymie. W 1729 roku papież Benedykt XIII mianował go biskupem Bovino. Jako biskup wprowadzał dyscyplinę kościelną, a także przyczynił się do budowy katedry, seminarium duchownego oraz licznych kościołów. Autor podręcznika teologii oraz dziejów świętych franciszkańskich z wczesnego okresu zakonu, zatytułowanego Ragioni istoriche. Zmarł 25 lipca 1752 roku w Bovino. Beatyfikowany został przez papieża Jana Pawła II 18 czerwca 1989 roku.