Antoni Julian Nowowiejski urodził się 11 lutego 1858 roku we wsi Lubienia koło Opatowa. W 1908 roku został biskupem diecezji płockiej, pełniąc tę funkcję aż do śmierci. W latach 1918–1919 pełnił rolę pierwszego sekretarza Konferencji Episkopatu Polskiego. Był także historykiem oraz honorowym obywatelem Płocka. Podczas okupacji niemieckiej został aresztowany i osadzony w obozie koncentracyjnym Soldau (Działdowo), gdzie zginął 28 maja 1941 roku. Beatyfikowany został przez papieża Jana Pawła II w 1999 roku jako jeden z 108 męczenników II wojny światowej.