Antoni Baldinucci urodził się 19 czerwca 1665 roku we Florencji jako syn pisarza i historyka sztuki Filippo Baldinucciego. Kształcił się w kolegiach jezuickich, a podczas studiów należał do Sodalicji Mariańskiej. Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił 21 kwietnia 1681 roku w Rzymie. Ze względu na stan zdrowia wielokrotnie przerywał naukę, a ostatecznie zrezygnował z planowanej misji w Indiach. Po święceniach kapłańskich, które otrzymał 28 października 1695 roku, podjął pracę misyjną w środkowych Włoszech, głównie w okolicach Frascati i Viterbo. Realizował swoje posłannictwo, stosując metodę Segneriego, która łączyła wykłady z procesjami pokutnymi i czcią wobec wizerunku Matki Bożej ucieczki grzeszników, którego wizerunek zawsze towarzyszył mu w podróżach. Za najważniejsze środki odnowy religijnej uważał rekolekcje dla kapłanów, zakładanie stowarzyszeń religijnych oraz prowadzenie misji ludowych. Zmarł 6 listopada 1717 roku w Pofi.