Albert z Trapani urodził się około 1240 roku w Trapani na Sycylii w rodzinie szlacheckiej. Już w młodości wstąpił do zakonu karmelitów, poświęcając się życiu w ubóstwie i surowym ascezie na wzór Jezusa Chrystusa. Jako kapłan wyróżniał się działalnością kaznodziejską, a także cudami, w tym uzdrowieniami i egzorcyzmami, które przyczyniły się do odrodzenia wiary wśród mieszkańców Sycylii. Według legendy uwolnił opętaną dziewczynkę, co miało skłonić wielu Siczylian do powrotu do praktyk religijnych. Znany był również z dobrych relacji z Żydami oraz z modlitw o ulgę w cierpieniach fizycznych, takich jak gorączka czy trudności porodowe. W 1296 roku został mianowany prowincjałem karmelitów na Sycylii. Jego świętość została oficjalnie uznana w 1454 roku przez bł. papieża Mikołaja V, a kanonizowany został w połowie 1476 roku (niektóre źródła podają datę 15 października 1457 roku). Jest patronem Trapani, Mesyny, Palermo oraz bednarzy, a także orędownikiem w sprawach związanych z bezpłodnością, opętaniem i gorączką.