Święty Alban z Moguncji zmarł około 406 roku w Moguncji, gdzie poniósł śmierć męczeńską przez dekapitację. Według przekazu Hrabana Maura przybył on wraz z dwoma towarzyszami do Mediolanu za panowania cesarza Teodozjusza I Wielkiego. Następnie został wysłany do Galii z misją szerzenia chrześcijaństwa. Legenda głosi, że po ścięciu Alban podniósł swoją odrąbaną głowę, zaniósł ją na cmentarz położony na południe od Moguncji i tam złożył się w grobie. Na miejscu tym później wzniesiono klasztor benedyktyński z kościołem pod wezwaniem św. Albana. Wspomnienie liturgiczne świętego obchodzone jest 21 czerwca, a jego kult szczególnie rozpowszechniony jest w Bawarii. W ikonografii przedstawiany jest najczęściej jako kapłan lub diakon, trzymający własną głowę w rękach.