Agabos był wczesnym wyznawcą chrześcijaństwa pochodzącym z Syrii, wymienianym w Dziejach Apostolskich jako prorok. Według tradycji zaliczany jest do Siedemdziesięciu Dwóch Uczniów, których Jezus wysłał w misję według Ewangelii Łukasza. Pierwszy raz pojawia się w Antiochii, gdzie zapowiedział wielką klęskę głodu obejmującą cały świat, co miało miejsce około 45 roku n.e., w czwartym roku panowania cesarza Klaudiusza. Klęska ta została potwierdzona przez historyków takich jak Swetoniusz, Tacyt i Euzebiusz, a w Jerozolimie była tak dotkliwa, że według Józefa Flawiusza wielu ludzi zmarło z głodu. Trzynaście lat później, w 58 roku n.e., Agabos ponownie wystąpił, tym razem zapowiadając św. Pawłowi jego uwięzienie w Jerozolimie przez Żydów. Jako znak wziął pas Pawła i związał sobie nim ręce i nogi. Pawła ostatecznie aresztowali jednak rzymscy żołnierze po wybuchu zamieszek wśród Żydów. Według tradycji Agabos miał ponieść śmierć męczeńską w Antiochii.