Aelred z Rievaulx urodził się w 1110 roku w Hexham w Northumberlandzie. Pochodził z rodziny duchownej – jego ojciec był kapłanem. W młodości kształcił się w Durham. W 1130 roku wstąpił na dwór króla Szkocji Dawida I, gdzie pełnił funkcję seneszala. W 1134 roku wstąpił do zakonu cystersów w nowo założonym klasztorze Rievaulx, gdzie podlegał pod opiekę św. Bernarda z Clairvaux. Ze względu na problemy zdrowotne, mimo surowych reguł klasztornych, zyskał uznanie współbraci, co pozwoliło mu na pełnienie odpowiedzialnych funkcji, m.in. poselstwa do Rzymu w sprawie spornej kwestii. W 1143 roku został opatem w Revesby, a cztery lata później powrócił do Rievaulx jako jego przełożony. Pod jego rządami klasztor rozkwitł, licząc nawet 50 mnichów i około 500 braci laików, stając się jednym z najważniejszych ośrodków religijnych w Anglii. Założył także pięć nowych klasztorów w Szkocji. Był autorem licznych pism inspirowanych dziełami św. Augustyna z Hippony. Zmarł 12 stycznia 1167 roku w Rievaulx, cierpiąc przez wiele lat z powodu choroby kamicy pęcherza moczowego.