Adrian z Nikomedii, według tradycji, był rzymskim oficerem żyjącym na przełomie III i IV wieku. Według niektórych źródeł urodził się w Konstantynopolu pod koniec III wieku jako syn cesarza Proba, który rządził w latach 276–282. Początkowo Adrian, jako rzymski urzędnik, uczestniczył w prześladowaniach chrześcijan za panowania cesarzy Maksymiana i Galeriusza. Jednak pod wpływem odwagi i wytrwałości chrześcijan, których spotykał, przeszedł nawrócenie i sam przyjął wiarę chrześcijańską. Po nawróceniu poślubił Natalię z Nikomedii, również chrześcijankę, która później została uznana za świętą. Za panowania cesarza Licyniusza Adrian został aresztowany i poddany okrutnym torturom w Nikomedii, aby wyrzec się wiary. Według legendy zginął 4 marca 306 roku, gdy został ścięty po tym, jak najpierw odrąbano mu ręce, a następnie roztrzaskano nogi na kowadle. Jego ciało zostało pochowane przez żonę Natalię w Konstantynopolu, gdzie również zmarła i została pochowana.