Błogosławiony Adrian z Ondrusowa, rodem z Andriejewszczyny, urodził się jako Andrzej Zawałuszyn w rodzinie szlacheckiej. W 1493 roku przypadkowo spotkał świętego Aleksandra Swirskiego podczas polowania i od tego czasu często korzystał z jego rad oraz wspierał materialnie tamtejszych ascetów. Ostatecznie zdecydował się na życie monastyczne i został postrzyżony na mnicha w monasterze Wałaam na jeziorze Ładoga, przyjmując imię zakonne Adrian. Po kilku latach otrzymał błogosławieństwo na życie w odosobnieniu na półwyspie archipelagu Wałaam. Car Iwan Groźny darzył go głębokim szacunkiem i hojnie wspierał jego wspólnotę monastyczną. W sierpniu 1549 roku car poprosił Adriana o bycie ojcem chrzestnym dla jego córki Anny. Podczas powrotu z Moskwy do monasteru został napadnięty i zamordowany przez zbójców w pobliżu wsi Obża. Jego śmierć nastąpiła 26 sierpnia, w święto patrona Adriana z Nikomedii. Dwa lata później, 17 maja 1551 roku, bracia zakonni odnaleźli jego szczątki i pochowali je w murze jego cerkwi.